با یادت شادم دل به تو دادم فتادم به غم

                    ای گل بر اشک خونینم بخند

                      سوزم از سوز نگاهت هنوز

                   چشم من باشد به راهت هنوز

             چه شد آن همه پیمان که از آن لب خندان

                   بشنیدم و هرگز خبری نشد از آن

                       زآن که من در دیار غم

                      گشته ام غمگسار غم

                       امید اهل وفا تویی

                       رفته راه خطا تویی

                       آفت جان ما توی

                        بردی از یادم؟

                                                                     عزیز دلم هایده خانوم!!