خوبین؟… خوشین؟…چه خوب…خدارا شکر

ولی الان یکی بینمونه که خیلی حالش گرفتست

اگه الان ما درکش نکنیم و به دادش نرسیم خدا می دونه چی به سرش میادشایدم حق داشته

 باشه...

می تونین حدس بزنین کی تو ذهنمه؟

ای ول عزیز زدی تو خال ­­­» سمیرا خانوم (مدیر وبلاگ معبد مرگ)

ولی این یکی را عمرا بتونین حدث بزنین که چرا ؟…

خوب خودم الان واستون میگم.

راسیاتش…

سال تحصیلی جدید داره آغاز میشه وما(دانشجوهای بدبخت) باید کم کم آماده ی رفتن بشیم

ولی آخه سمیرای ما با دوریه  خاله جونش چه کار کنه؟

می دونین الان دلش خون… شاید حتی جواب هیچ کسی راهم نده!!…

شایدم   !!!

احتمالا الان رفته تو اتاقش دررا قفل کرده داره هق هق گریه میکنه!!!…

چطوری طاقت بیاره؟

ما که رفتنی شدیم ولی بچه ها خواهشن تنهاش نذارین

برید دلداریش بدید

بگید غصه نخره تا چشم به هم میزنه عزیزش بر می گرده…

بگید خدا بزرگه …

شما نمی دونین الان اون چی می کشه…

سمیرا خانوم را اول به دست خدا و بعد به دست شما سپردم…

ببینم چه می کنین...

حق یارتون

فعلا

مرگ هم حادثه است

مثل افتادن برگ

 که بدانیم پس از خواب زمستانی خاک

                                                        نفس سبزبهاری جاریست.

یکی می پرسد اندوه تو از چیست؟ سبب ساز سکوت مبهمت کیست؟ برایش صادقانه می نویسم برای آنکه باید باشد و نیست...

همدم گل گشته ام همبستر خاکم مکن. قطره قطره می چکم از چشم خود پاکم مکن..

تورا می خواستم تا در جوانی نمیرم از غم بی همزبانی غم بی همزبانی سوخت جانم

چه می خواهم دگر زین زندگانی؟!

گمونم به كام تو هم ريخته زهر جدايي

بگو سر به بستر تو هر شب به غربت مي گذاري

بگو كه تو هم مثل من هم زبوني نداري

بگو كه تو هم روزها را بر مردن مي شماري

مي دونم كه تو هم هيچ اميدي به ديدار ديگر نداري

مثل مردن مي مونه از همه كس دل بريدن

حتي بدتر ز مردن عزيزارو نديدن

نديدن نديدن نديدن دل بريدن

از بسكه غم به سينه ي من بسته راه را

 ديگر مجال آمد و شد نيست آه را